ZAKOCHAJ SIĘ W REPORTAŻU – WIOSENNE NOWOŚCI WYDAWNICZE

W „Podróżach z Herodotem” Ryszard Kapuściński napisał:
„Przeciętny człowiek nie jest specjalnie ciekaw świata. Ot, żyje, musi jakoś się z tym faktem uporać, im będzie go to kosztowało mniej wysiłku – tym lepiej. A przecież poznawanie świata zakłada wysiłek, i to wielki, pochłaniający człowieka. Większość ludzi raczej rozwija w sobie zdolności przeciwne, zdolność, aby patrząc- nie widzieć, aby słuchając – nie słyszeć.”
Jeżeli wierzyć tym słowom, to reportażysta jest zaprzeczeniem tego kim jest „przeciętny człowiek”.

Wraz z pierwszymi pączkami na drzewach i wiosennymi ulewami, na półkach w księgarniach pojawiają się nowe propozycje wydawnicze. By uświęcić czas odrodzenia oraz wyjścia z zimowej zadumy, nasza Redakcja przedstawia niezwykle subiektywną i stronniczą listę czterech reportaży, po które warto sięgnąć, i którym poświęcimy naszą szczególną uwagę w ciągu zbliżających się miesięcy.

Gdy puszcza słabnie, nie ma kompromisu

saga-puszczy-bialowieskiej-b-iext52682082

„Saga Puszczy Białowieskiej” nie jest co prawda nowością, ale po dwóch latach pojawi się ponownie w sprzedaży dzięki wydawnictwu „Marginesy”, które w 2016 roku po raz pierwszy od śmierci autorki – Simony Kossak, podjęło się stworzenia nowego wydania.

Puszcza Białowieska umiera. Bezwzględny las – zadbany, czysty, produkujący drewno i użytki uboczne – nienawidzi puszczy, pożera więc miejsce po miejscu dziką i wolną przyrodę. Z każdym zgrzytem piły usuwającej nieprzydatne dla lasu drzewo, z każdym konarem spalonym, by nie zakłócał porządku w lesie, z każdym rzędem równo posadzonych sosenek, z każdym wypielęgnowanym młodnikiem – puszcza słabnie.

„Saga Puszczy Białowieskiej” to niezwykle fascynująca, bogato ilustrowana opowieść o losach puszczy od epoki lodowcowej, aż po czasy współczesne. Mimo że w minionym tysiącleciu niejeden raz groziło jej unicestwienie, w cudowny nieomal sposób przeżyła do naszych czasów, a wraz z nią tysiące gatunków roślin i zwierząt.

Znajdziemy w niej niezwykłą opowieść, w której rola człowieka schodzi na drugi plan. Tu pierwsze skrzypce gra przyroda – dzika, piękna, fascynująca i niestety zagrożona. „Saga Puszczy Białowieskiej” to nie tylko zapis wspaniałości natury, ale również moment na potępienie ludzkiej głupoty i pazerności oraz bezsensownej wycince drzew. Człowieka, który ten wyjątkowy obszar zamienia krok po kroku w plantację drzew. Czy przetrwa XXI wiek?

Simona Kossak – naukowiec, biolog, która przez ponad 30 lat mieszkała w Puszczy Białowieskiej i przez ten czas poznała ją od podszewki. Wiedziała o niej niemal wszystko, kochała ją, broniła i chroniła za wszelką cenę. Jest autorką takich pozycji jak: „O ziołach i zwierzętach” oraz „Opowieści z Dziedzinki”.

Premiera: 9 maja 2018 r.
Źródła: marginesy.com.pl

Witajcie w Mogadiszu

krolowe-mogadiszu-w-iext52730430

„Królowe Mogadiszu” to opowieść Pawła Smoleńskiego o współczesnej Somalii. Wyniszczony trwającą od dwudziestu pięciu lat wojną domową, sterroryzowany samobójczymi atakami terrorystycznymi, doświadczony klęską głodu kraj od lat plasuje się w czołówce państw, w których panują najtrudniejsze warunki życia.

Tam zagraniczni dziennikarze nie ruszają się nigdzie bez uzbrojonych po zęby ochroniarzy, ale miejscowi muszą radzić sobie sami. Niektórzy – tak jak Baszir, właściciel hoteli, w których zatrzymują się wszyscy zagraniczni goście w Mogadiszu – wierzą, że w „Rogu Afryki” jeszcze będzie lepiej. Wielu straciło nadzieję; poddali się, żyją z dnia na dzień, troszcząc się tylko o to, by zdobyć kolejną porcję khatu, narkotyku, który w Somalii żuje dziewięćdziesiąt procent somalijskich mężczyzn.

Kobiety nie mogą sobie pozwolić na rezygnację – mają dzieci. W kraju legendarnej królowej Arawello, która przed wiekami odsunęła mężczyzn od władzy, kobiety wciąż walczą o przetrwanie dla swoich rodzin. Wyplatają koszyki i maty z resztek starych worków wygrzebanych na wysypisku śmieci. Pracują w policji, zakładają organizacje wspierające uchodźców. W kolorowych czadorach sprzedają khat na rogach ulic.

Paweł Smoleński – pisarz, publicysta oraz reporter, od 1989 r. dziennikarz „Gazety Wyborczej”, autor wielu nagrodzonych reportaży. Laureat Nagrody Pojednania Polsko-Ukraińskiego w 2003 roku za książkę „Pochówek dla rezuna”, Nagrody im. Kurta Schorka za teksty poświęcone Irakowi. W 2006 roku otrzymał Nagrodę im. Beaty Pawlak za zbiór reportaży „Izrael już nie frunie”.

Premiera: 18 maja 2018 r.
Źródła: czarne.com.pl

Kara śmierci okiem Lindy Polman

laleczki-skazancow-zycie-z-kara-smierci-w-iext52727091

W „Laleczkach skazańców. Życiu z karą śmierci”, Linda Polman porusza temat egzekucji i kary śmierci w Stanach zjednoczonych. Stany Zjednoczone: rok 1998 – w planie dwadzieścia egzekucji, jedna co osiemnaście dni, rok 1999 – trzydzieści pięć egzekucji, czyli jedna co dziesięć dni, rok 2000 – egzekucji poddanych jest czterdziestu ludzi – jeden co dziewięć dni.

Obecnie kara śmierci może być wyrokiem w 31 z 50 stanów USA. Zastrzyk trucizny, krzesło elektryczne, komora gazowa, powieszenie, rozstrzelanie. Rodziny oglądające egzekucję przez szybę, relacje w prasie, opis ostatniego posiłku podany do wiadomości publicznej.

Pod więzieniami ramię w ramię stoją przeciwnicy kary, jak i jej zwolennicy. Ci drudzy, przy akompaniamencie zespołu country, w piknikowej atmosferze popijają piwo i wręczają dzieciom papierowe chorągiewki z hasłami popierającymi karę śmierci.

Linda Polman opisuje skomplikowaną sytuację teksańskich skazańców na tle amerykańskiego systemu karnego. Rozmawia z kobietami, które zdecydowały się na małżeństwa z osadzonymi w celach śmierci, z lewicowymi aktywistami walczącymi z niehumanitarnym systemem sądowniczym, z kolekcjonerami „murderabilii” (przedmiotów należących do osób skazanych na śmierć) z całego świata, a przede wszystkim z samymi więźniami, dla których kara śmierci często staje się wybawieniem od trudnego życia w więzieniu.

To niezwykła i przerażająca opowieść o tym, jak działa amerykański system prawny i jak wiele, skrajnych emocji wzbudza kara śmierci w pozornie Zjednoczonych Stanach Ameryki.

Linda Polman – holenderska dziennikarka, autorka wielu reportaży, tekstów publicystycznych i analiz poświęconych międzynarodowym interwencjom wojskowym oraz pomocy humanitarnej. Pracowała dla holenderskiej telewizji, prasy oraz wielu rozgłośni europejskich. Była korespondentką w Afganistanie, na Haiti, w zachodniej i wschodniej Afryce.

Premiera: 9 maja 2018 r.
Źródła: czarne.com.pl

Na ulicy wiecznej szczęśliwości

ulica-wiecznej-szczesliwosci-o-czym-marzy-szanghaj-w-iext52786658

Współczesny Szanghaj to światowa metropolia w okresie najbardziej intensywnego rozwoju. Każdego dnia pojawiają się w nim marzyciele, gotowi zanurzyć się w szalonym żywiole kapitalizmu, idei i możliwości. A elegancka panorama miasta z imponującymi, nowoczesnymi wieżowcami inspiruje ich sny oraz marzenia o świetlanej przyszłości.

Rob Schmitz, który od lat mieszka w Szanghaju, poznał to miasto dogłębnie. W międzyczasie udało mu się nawiązać bliskie, a wręcz przyjacielskie relacje z sąsiadami. Pozwoliło mu to dowiadywać się coraz więcej o ich pragnieniach, zmaganiach, osiągnięciach i porażkach.

Co dzień zaglądał do kwiaciarni Zhao – dumnej matki z determinacją zabiegającej o lepszą przyszłość dla swoich synów. Zachodził na placki do wujka Fenga i obserwował kolejne chybione inwestycje jego żony, cioci Fu, gorliwej kapitalistki i świeżo nawróconej chrześcijanki. Wpadał również do baru Chen Kaia, zwanego CK, który ciągłymi eksperymentami z menu próbował trafić w gusta klienteli. Odwiedzał również starego Kanga – desperacko walczącego o zachowanie domu ze skorumpowanymi urzędnikami i chciwym deweloperem.

W „Szanghaju” Schmitza spotyka się kilka pokoleń Chińczyków; w ich historiach odbijają się dzieje współczesnych Chin, od klęski głodu i rewolucji kulturalnej po politykę jednego dziecka. Dziś, w czasach dramatycznej transformacji, każdy z nich śni swój własny „chiński sen”.

Rob Schmitz – absolwent dziennikarstwa na Uniwersytecie Columbia. W latach dziewięćdziesiątych jako pracownik Korpusu Pokoju wyjechał do Chin, gdzie był nauczycielem i korespondentem dla amerykańskich mediów. Uznany znawca chińskiej ekonomii, polityki, edukacji oraz rynku pracy. Autor reportaży z Japonii po katastrofie elektrowni atomowej w Fukushimie w 2011 roku. Obecnie mieszka w Szanghaju, a „Ulica Wiecznej Szczęśliwości” jest jego książkowym debiutem.

Premiera: 6 czerwca 2018 r.
Źródła: czarne.com.pl

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s